Moje konto
login:
hasło:
Praca

Samochód osobowy w firmie
od 1 stycznia 2007 r.

Jacek Paprocki
artykuł pochodzi z Przeglądu Piekarskiego i Cukierniczego, nr 03/2007


  Dwa lata temu kupiłem samochód dostawczy. Ma ładowność 1100 kg, dwa rzędy siedzeń i oddzieloną od nich część ładunkową. Niestety jest ona na tyle krótka, że samochód nie spełnia wymagań wynikających z ustawy o podatku VAT i nie mogę na przykład odliczać podatku zapłaconego przy zakupie benzyny. Do celów podatku dochodowego był on jednak traktowany jak samochód ciężarowy (miał homologację i ładowność powyżej 500 kg). Czy zmiana definicji samochodu osobowego będzie miała dla mnie jakieś konsekwencje?
  Do znowelizowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i od osób prawnych wprowadzono zmienioną definicję samochodu osobowego. Do 31 grudnia 2006 r. zgodnie z ustawami podatkowymi, samochodem osobowym był samochód, który nie posiadał homologacji producenta lub importera wymaganej dla samochodów innych niż osobowe oraz którego dopuszczalna ładowność nie przekraczała 500 kg. Od 1 stycznia 2007 r. definicja samochodu osobowego jest identyczna jak w ustawie o podatku VAT.
  Jednakże, zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do samochodów nabytych przed dniem 1 stycznia 2007 r. stosuje się przepisy ustawy w brzmieniu obowiązującym przed zmianą, a więc i starą definicję. Tak więc podatnicy używający "stare" samochody "rozliczać je" będą według dotychczasowych zasad.

  Zamierzam kupić na potrzeby firmy samochód osobowy. Czy w związku ze zmianą definicji samochodu osobowego, zmieniły się zasady rozliczania kosztów związanych z jego używaniem?
  Nowa definicja samochodu osobowego, obowiązująca od 1 stycznia 2007 r. nie zmieniła zasad rozliczania kosztów związanych z jego używaniem do celów związanych z działalnością gospodarczą.
  Tak jak dotychczas, istnieją dwie podstawowe metody rozliczania kosztów, zależne od tego, czy podatnik zdecydował się wprowadzić samochód do ewidencji środków trwałych, czy też nie.
  Jeżeli samochód wprowadzono do ewidencji, kosztem uzyskania przychodu będą wszystkie wydatki związane z jego eksploatacją i utrzymaniem, ubezpieczeniem, przeglądami, naprawami, itp., a także odpisy amortyzacyjne, z następującymi ograniczeniami, dotyczącymi:
  • odpisów amortyzacyjnych,
  • składek na ubezpieczenie AC,
  • kosztów napraw powypadkowych oraz strat powstałych w wyniku jego utraty lub amortyzacji.
I tak do kosztów uzyskania przychodów nie można zaliczyć:
  • odpisów amortyzacyjnych w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej 20 tys. euro, przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez NBP z dnia przekazania samochodu do używania.
  • składek na ubezpieczenie auto casco w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 tys. euro, przeliczona na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez NBP z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.
  • strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodu oraz kosztów jego remontu powypadkowego, jeżeli samochód nie był objęty ubezpieczeniem dobrowolnym.
  Jeżeli samochodu nie wprowadzono do ewidencji środków trwałych, kosztem uzyskania są udokumentowane wydatki ponoszone w związku z jego utrzymaniem, eksploatacją, ubezpieczeniem itp. (z uwzględnieniem limitów, o których mowa wyżej) do wysokości kwoty wynikającej z przemnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu. Warunkiem zaliczenia wydatków do kosztów firmy jest prowadzenie przez podatnika ewidencji przebiegu pojazdu. Ewidencja taka powinna zawierać co najmniej następujące dane:
  • nazwisko, imię, adres zamieszkania osoby używającej pojazdu,
  • numer rejestracyjny pojazdu i pojemność silnika,
  • kolejny numer wpisu,
  • datę i cel wyjazdu, opis trasy (skąd-dokąd),
  • liczbę faktycznie przejechanych kilometrów,
  • stawkę za 1 km przebiegu,
  • kwotę wynikającą z przemnożenia liczby faktycznie przejechanych kilometrów i stawki za 1 km przebiegu,
  • podpis podatnika i jego dane.
  Stawki za 1 km przebiegu są od paru już lat stałe i wynoszą:
- dla samochodu o pojemności silnika do 900 cm3 - 0,4894 zł,
- dla samochodu o pojemności silnika powyżej 900 cm3 - 0,7846 zł,
  Wynikająca z ewidencji kwota stanowi górną granicę, którą można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Inaczej mówiąc, suma udokumentowanych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w poszczególnych miesiącach, ustalona od początku roku podatkowego, nie może przekraczać kwoty wynikającej z ewidencji przebiegu pojazdu za ten sam okres. Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów, wpisu do księgi dokonują na podstawie zestawienia poniesionych wydatków wynikających z faktur zawierających numer rejestracyjny samochodu.
  Podatnicy VAT, księgując wydatki, muszą oczywiście pamiętać o braku możliwości odliczania od podatku należnego, podatku zapłaconego w cenie zakupionego do tych samochodów paliwa, czyli oleju napędowego, etyliny lub gazu. Wydatki te należy więc księgować w kwotach brutto. Pozostałe wydatki księguje się w kwotach netto.

Katalog firm
Ogłoszenia
najnowsze
miesiarka masz..
mikser tekno..
miesiarka..
miesiarka..
miesiarka..
dzielarka..
miesiarka..
diosna spv 160..
konig mini rex..
konig mini rex..
miesiarka..
miesiarka masz..
dzielarka..
miesiarka masz..
polska..
polska..
polska..
polska..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
Strona główna | Regulamin portalu | E-mail | Reklama | Kontakt