Moje konto
login:
hasło:
Praca

Ustawa o towarach paczkowanych

Renata Gasparska

artykuł pochodzi z Przeglądu Piekarskiego i Cukierniczego, nr 01/2006

  Spośród wielu regulacji prawnych, które weszły w życie jeszcze w okresie przedakcesyjnym do Unii Europejskiej, należy zwrócić uwagę na ustawę o towarach paczkowanych pochodzącą z 6 września 2001 roku (Dz. U. z 2001 r. Nr 128, poz. 1409). Zaczęła ona obowiązywać od 1 stycznia 2003 roku, ale niektóre jej zapisy weszły w życie dopiero wraz z naszym wejściem do UE.
  W lutym 2004 roku do pierwotnej wersji ustawy wprowadzono zmiany (Dz.U. 2004 r. Nr 49, poz. 465).
  Ustawa o towarach paczkowanych dokonała wdrożenia dyrektyw w sprawie zbliżenia ustawodawstwa państw członkowskich odnoszących się do:
  • objętościowego uzupełniania niektórych płynów w opakowaniach jednostkowych,
  • butelek wykorzystywanych jako pojemniki pomiarowe,
  • paczkowania według masy lub objętości niektórych produktów w opakowaniach jednostkowych,
  • nominalnych ilości i nominalnych pojemności dopuszczalnych w odniesieniu do niektórych produktów w opakowaniach jednostkowych.
  Rozdział 1 zawiera przepisy ogólne. W pkt. 1 podano, że "ustawa określa zasady paczkowania produktów przeznaczonych do sprzedaży i oznaczania towarów paczkowanych znakiem "e" oraz zasady produkcji butelek miarowych i oznaczania ich znakiem "3" (odwrócony epsilon).
  W art. 2 podano znaczenie określeń użytych w ustawie. W celu łatwiejszego zrozumienia zapisów tejże ustawy,. podaję poniżej niektóre z nich. Pomijam natomiast określenia związane z butelkami miarowymi, gdyż one nie są przedmiotem naszych zainteresowań.
  1. Błąd ilości towaru paczkowanego, oznaczony znakiem T - oznacza różnicę między ilością rzeczywistą a ilością nominalną towaru paczkowanego.
  2. Dopuszczalna ujemna wartość błędu ilości towaru paczkowanego, oznaczona znakiem T1 - to minimalna dopuszczalna różnica między ilością rzeczywistą, a ilością nominalną produktu podana przez paczkującego.
  3. Ilość nominalna towaru paczkowanego oznacza deklarowaną przez paczkującego i oznaczoną na opakowaniu ilość produktu w towarze paczkowanym, bez opakowania i bez dodatkowych materiałów lub produktów zapakowanych razem z produktem, jaką towar paczkowany powinien zawierać.
  4. Ilość rzeczywista towaru paczkowanego - to przeznaczona dla nabywcy ilość produktu w towarze paczkowanym, bez opakowania i bez dodatkowych materiałów lub produktów dodatkowych zapakowanych razem z produktem, jaką towar paczkowany faktycznie zawiera.
  5. Kontrola wewnętrzna ilości towaru paczkowanego -oznacza kontrolę dotyczącą ilości produktu w opakowaniu, wykonywaną przez paczkującego w procesie paczkowania.
  6. Metoda referencyjna - oznacza metodę statystycznej kontroli towarów paczkowanych lub kontroli butelek miarowych, którą stosują organy kontroli w celu stwierdzenia poprawności procesu paczkowania produktów lub poprawności produkcji butelek miarowych.
  7. Paczkowanie - to umieszczanie odmierzonej porcji produktu w opakowaniu jednostkowym z przeznaczeniem go do sprzedaży w formie towaru paczkowanego.
  8. Paczkujący - oznacza przedsiębiorcę, który odmierza porcje produktu, umieszcza je w opakowaniu jednostkowym i wprowadza towar paczkowany do obrotu po raz pierwszy; dla potrzeb ustawy przedsiębiorca wprowadzający na polski obszar celny towary paczkowane, zwany dalej "importerem", traktowany jest jako paczkujący.
  9. Partia towaru paczkowanego -oznacza określoną liczbę jednakowych towarów paczkowanych, o takiej samej ilości nominalnej, zapakowanej w tych samych warunkach i w określonym przedziale czasu.
  10. Próbka towaru paczkowanego, to pobrana losowo z partii określona liczba towarów paczkowanych, na podstawie której dokonuje się oceny partii.
  11. Towar paczkowany, to produkt przeznaczony do sprzedaży, umieszczony w opakowaniu jednostkowym dowolnego rodzaju, którego ilość nominalna, jednakowa dla całej partii, odmierzona bez udziału nabywcy, nieprzekraczająca 50 kg lub 50 l nie może zostać zmieniona bez naruszenia opakowania.
  Zgodnie z art. 3:
- paczkujący może wprowadzić do obrotu tylko towary paczkowane spełniające wymagania określone w ustawie,
- importer towaru paczkowanego jest odpowiedzialny za spełnienie wymagań obowiązujących paczkującego zgodnie z ustawą, o ile umowy międzynarodowe ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską nie stanowią inaczej.
  Paczkowanie produktów, w szczególności system kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego stosowany przez paczkującego, podlega nadzorowi organów administracji miar (art. 4), który jest sprawowany na warunkach i w trybie określonym w ustawie z dnia 11 maja 2001 roku - Prawo o miarach (Dz.U. Nr 63, poz. 636, z późn. zmianami).
  Towary paczkowane znajdujące się w obrocie lub przeznaczone do wprowadzenia do obrotu podlegają Inspekcji Handlowej, Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych i Inspekcji Farmaceutycznej, w zakresie przewidzianym w ustawie. Kontrole te mogą być organizowane wspólnie z organami administracji miar (art. 5).

  Rozdział 2 (art. 6 do 13) dotyczy zasad paczkowania produktów.
  W art. 6 podano, że:
1. Produkty mogą być umieszczane w opakowaniach jednostkowych dowolnego rodzaju pod warunkiem, że nie wprowadzają nabywcy w błąd.
2. Towary paczkowane...wprowadzane są do obrotu w opakowaniach jednostkowych o dowolnej ilości nominalnej.
  Oznakowanie umieszczone na towarach paczkowanych (art. 7) powinno być łatwe do odczytania i dobrze widoczne, a także wykonane w sposób nie dający się usunąć bez uszkodzenia opakowania. Zgodnie z delegacją omawianej ustawy, szczegółowe wymagania w sprawie znakowania środków spożywczych i dozwolonych substancji dodatkowych zostały określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2002 roku, wraz z późniejszymi zmianami.
  Paczkujący jest odpowiedzialny za to, aby towar paczkowany spełniał wymagania określone w ustawie (art. 8). Ponosi on odpowiedzialność za zapewnienie, że rzeczywista ilość towaru odpowiada ilości nominalnej podanej na opakowaniu. Partię towaru paczkowanego uznaje się za spełniającą wymagania, jeżeli wynik kontroli przeprowadzonej według metody referencyjnej lub metody o skuteczności co najmniej takiej samej jak metoda referencyjna, jest pozytywny. Opis metody referencyjnej podany jest w załączniku nr 2 do ustawy.
  Paczkujący jest odpowiedzialny za zorganizowanie i przeprowadzenie wewnętrznej kontroli ilości towaru paczkowanego (art. 9). Kontroli dokonuje się przez zbadanie każdej sztuki paczkowanego towaru lub przez zbadanie próbki zgodnie z przyjętym dowolnym systemem kontroli wewnętrznej towaru paczkowanego.
  Artykuł 10 odnosi się do towarów paczkowanych importowanych. Za spełnienie wymagań ustawy uznaje się w tym przypadku deklarację importera lub posiadanie przez niego dokumentacji świadczącej o tym, że w procesie paczkowania były stosowane odpowiednie metody kontroli ilości rzeczywistej towaru paczkowanego zapewniające spełnienie wymagań wynikających z art. 8.
  Na paczkującym spoczywa obowiązek zgłoszenia dyrektorowi okręgowego urzędu miar właściwego ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania paczkującego, zamiaru rozpoczęcia paczkowania produktów na 14 dni wcześniej (art. 12). Zgłoszenie to powinno zawierać:
1. oznaczenie paczkującego,
2. siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres,
3. miejsce paczkowania lub w przypadku towarów importowanych miejsce ich składowania,
4. określenie rodzaju paczkowanego produktu ze względu na jego konsystencję,
5. informację, czy paczkujący zamierza oznaczać towary paczkowane wprowadzane do obrotu znakiem "e", na zasadach określonych w rozdz. 3 ustawy.
  Właściwe terytorialnie organy administracji miar przeprowadzają doraźne kontrole w pomieszczeniach paczkującego (art. 13), za które nie są pobierane opłaty. Opłaty mogą być pobierane wówczas, gdy stwierdzone zostanie, że partia towaru nie spełnia wymagań dopuszczenia do obrotu. Organ administracji miar przeprowadza badania metodą referencyjną.
  Ustawa dotyczy produktów w zakresie do 50 kg (lub 50 l).

  Rozdział 3 dotyczy zasad oznaczania towarów paczkowanych znakiem "e".
  Według art. 14 przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do towarów paczkowanych wprowadzanych do obrotu w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej wyrażonej w jednostkach masy lub objętości, która jest nie mniejsza niż 5 g lub 5 ml i nie większa niż 10 kg lub 10 l.
  Paczkujący może na własną odpowiedzialność oznaczać znakiem "e" towary, o których mowa wyżej, jeżeli towary te oraz proces paczkowania spełniają wymagania podane w rozdz. 3 (art. 15). Wzór znaku "e "określa zał. nr 3 do ustawy. Towary można oznaczać znakiem "e" tylko wówczas, gdy podczas paczkowania był stosowany system kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego (art. 16)
  Kontrolę wewnętrzną należy dokumentować w sposób zapewniający możliwość sprawdzenia przez organy administracji miar. Paczkujący może wprowadzić do obrotu partię po przeprowadzeniu kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego i stwierdzeniu, że dana partia spełnia kryteria dopuszczalności wprowadzenia do obrotu. (art. 18).
  W celu stwierdzenia poprawności stosowanego przez paczkującego systemu kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego, dyrektor właściwego terytorialnie okręgowego urzędu miar przeprowadza planowe kontrole w pomieszczeniach paczkującego. Za czynności związane z tą kontrolą pobierane są od paczkującego opłaty zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (art. 19).

  Rozdział 5 zawiera przepisy karne. W art. 29 podano, że "kto paczkuje lub wprowadza do obrotu towary paczkowane oznaczone znakiem "e" niespełniające wymagań określonych w ustawie dla tego znaku, podlega karze grzywny do 20 000 złotych". Kara grzywny może być też wymierzona w przypadku nieprzestrzegania obowiązków wynikających z przyjętego systemu kontroli wewnętrznej ilości towarów paczkowanych (art. 31), a jej wysokość wynosi do 1000 zł.


  Z zapisu ustawy wynika, że paczkujący jest odpowiedzialny za zorganizowanie i przeprowadzenie kontroli wewnętrznej towaru paczkowanego, a badania próbek przeprowadza na podstawie dowolnie przyjętego systemu (art. 9). Ustawa nie podaje jednak jak należy dokumentować te kontrole; pozostawia w tym zakresie dowolność.
  Inaczej wygląda sytuacja w przypadku paczkowania towarów oznaczonych znakiem "e". Paczkujący jest zobligowany do pisemnego dokumentowania przeprowadzanych kontroli w taki sposób, aby zapewnić organom administracji miar możliwość sprawdzenia kiedy i w jakim miejscu przeprowadzono kontrolę, jak wielka była kontrolowana partia i pobrane próbki, jak przedstawiały się wyniki kontroli (art. 18).
  Różnice dotyczą również opłat za przeprowadzane kontrole towarów paczkowanych.
  W zakresie nadzoru, właściwe terytorialnie organy administracji miar, przeprowadzają kontrole doraźne w pomieszczeniach paczkującego i nie pobierają za to opłat, chyba że stwierdzono zastrzeżenia do towaru paczkowanego (art. 13) i wówczas płaci się za nie tak jak za kontrole planowe (art. 19 ust. 2).
  W przypadku paczkowania towarów oznaczonych znakiem "e" , właściwe terytorialnie okręgowe urzędy miar przeprowadzają kontrole planowe (nie częściej niż raz do roku) w pomieszczeniach paczkującego, za które pobierane są opłaty.


  Ustawa zobowiązuje paczkującego do prowadzenia kontroli wewnętrznej, ale nie podaje jak tę kontrolę prowadzić. I tu przyszedł z pomocą Główny Urząd Miar, który w czerwcu 2004 roku wydał Poradnik dotyczący organizacji systemu kontroli wewnętrznej towaru paczkowanego. Zastrzegł przy tym, że treść poradnika nie stanowi prawa, lecz ma na celu wyłącznie ułatwienie interpretacji przepisów ustawy o towarach paczkowanych i ma charakter pomocniczy. Poradnik został opracowany na podstawie przewodnika wydanego przez European Cooperation in Legal Metrology pt. Guide for packers and importers of emarked prepacked products.
  System kontroli wewnętrznej towaru paczkowanego powinien zapewnić wprowadzenie do obrotu towarów paczkowanych spełniających wymagania ustawy i powinien obejmować co najmniej:
1. wszystkie dane dotyczące pomiarów (w tym: zapisy z wynikami badań próbek przy kontroli statystycznej, wyniki badań partii przy kontroli 100 proc., wyniki badań próbek tary, wyniki pomiarów średniej ilości rzeczywistej towaru paczkowanego, dowody kontroli przyrządów pomiarowych),
2. rejestr zakłóceń w czasie produkcji (okoliczności zatrzymania partii, ich przyczyny, podejmowane działania korygujące.
  System kontroli wewnętrznej powinien także zapewniać, że partia towarów paczkowanych spełnia jednocześnie wymagania metrologiczne dotyczące:
- dopuszczalnej ujemnej wartości błędu i ilości (niedoboru) towaru paczkowanego
- średniej ilości rzeczywistej produktu w opakowaniu w stosunku do jego ilości nominalnej.
  Do oceny partii i zawartości towarów wchodzących w skład próbki powinno się zastosować albo metodę niszczącą, która jest mało popularna, gdyż powoduje zniszczenie towaru paczkowanego, albo jedną z metod nieniszczących. Są to: metoda masy brutto minus indywidualna tara lub metoda masy brutto minus średnia tara.
  Przy ustalaniu tary istnieją odstępstwa dla niektórych towarów paczkowanych zawijanych polegające na wliczeniu dodatkowych opakowań do masy netto. Obejmują one indywidualnie zawinięte wyroby cukiernicze takie jak cukierki, praliny, karmelki, małe wyroby czekoladowe i inne znajdujące się w dowolnych opakowaniach jednostkowych (np. pudełkach, torebkach).
  Z podanych metod pomiarowych wynika, że podstawowym pomiarem w zakładowych systemach kontrolnych jest pomiar masy, który dokładnie został opisany w Poradniku. Poradnik zawiera też wiele innych cennych informacji i aczkolwiek nie stanowi przepisu prawnego, jest bardzo pomocny w zrozumieniu ustawy o towarach paczkowanych.

Katalog firm
Ogłoszenia
najnowsze
mini rex kupię..
kupię..
kupię fortuna..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
kupię maszyny..
Strona główna | Regulamin portalu | E-mail | Reklama | Kontakt